ÜŞÜTÜYOR
Eskiden ayaz yakardı yüzümüzü,
Şimdi insanlar üşütüyor insanı.
Rüzgâr değil, sözler sert,
Kar değil, bakışlar donduruyor içimizi.
Yüzler kalabalık ama ruhlar ıssız,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta