Yorgun olurum akşamüstleri
Dalgın olurum, fark edemem.
Kimi sahile çeker ayaklarım beni
Kimi görmeye götürür gözlerim
Bahçelerde gülleri.
Huzur ararım
Düşlerimin meskeni, umut tepeleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben yazarım ama başkası yazamaz, cesaret ister.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta