Usulca Sen Şiiri - Can Elif

Çok özledim dersem mi,
yoksa “gelecektin…” deyip
susmayı mı seçsem?

Bir gece ansızın gelsen,
özlemim sana usulca sarılsa…
Söyler misin,
engeller en çok
sevdiğine mi konur?

Neden sek rakının içinde bile
özleminle ısınıyorum?
Neden hangi ânıma dokunsam
bir ucunda sen varsın?

Ben sende
ilk aşkın sessizliğini gördüm.
Ömrümü sana versem,
kaç gram eksilirim bilmem;
ama bir parça “sen”
ruhumda çiçek açsa,
bana bir ömür yeter.

Teşekkür ederim…
Ömrüm, sende
cennet bildiği bir bahçeye
kısacık da olsa misafir oldu.

Ve belki insan sevdiğinde
hiçbir yere gitmez;
son nefesine kadar
içinde sevdiğiyle yaşar.

Benim ruhum da
sessizce,
son nefesime kadar
sen diye yaşayacak.