Üstü Kalsın Gülüşlerimin

İbrahim Akşak
69

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Üstü Kalsın Gülüşlerimin

Sevmenin yetmediği anlarda cepten yedim durdum mutluluklarımı.
Doluya koydum olmadı, boşa salladım olmadı.
Neresinden tutsam elimde kaldı.
Boşuna değildi bu yalnızlıklarım...
Kime yar dediysem yarasını da eksik etmedi giderken.
Canları sağ olsun, herkes kendine yakışanı yaptı...
Berraklığını yitirdi artık denizim.
Simit attığım martılarda göçüp gitti.
Tüm masumiyetimi bir sandalcının kayığına bağlayıp, çoktan yolcu ettim.
Hayata baktığım pencere kirlendi bir kere.
Artık herkes aynı gözümde...
Geçmişe dair hesap kitap yapmayıda bıraktım.
Matematiğim yetmiyor artık ince hesaplar için.
Eksilececeğim kadar eksildim zaten.
Etkisiz sayı görevim burada son buluyor hayat!
Ben bundan sonra bir tek kendime eş değerim.
Kendimden başka kimsenin de zerre değeri yok gözümde...
Zamanında verdiklerime sayın!
Üstü kalsın gülüşlerimin, acılarımdan düşersiniz...

İbrahim Akşak
Kayıt Tarihi : 13.3.2019 09:08:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!