Unutmadım adını.
Korkularından arta kalandı yeldeki sesin.
Birinden kalanı, yeniye teslim etmiş,
Kuru cihan seramonisini.
Yüzümde elin,
Elim belinde söylem tek,
Hep aynı dilinde yine.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Kime bu kırgınlık? Kendine olmasın sakın?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta