“Giden gidecek yer buluyor da,
Kalan kime sığınsın?” demiştin..
Şimdi Sen gittin, vuslatına erdin
Diriliş neslinin âmentüsüydü kulaklarımızda sesin, bir Mona Rozaydı ezgin ve En Sevgilin ile titredi kalplerimiz, döküldü gözlerimizden yaşlar ..
Biz seninle tanıdık, seninle sevdik, sevindik, öğrendik merhameti, özgürlüğü, inanmayı, dirilmeyi ..
Sen de gittin ve “Yine yaprakları döküldü gönül dünyamızın.. Öksüz kaldı mısraları “Dirilişin”
Kutlu olsun vuslatın ve kavuştuğun gibi En Sevgiliye, nasip olsun bizlere de ..
İşte şimdi ufkunun ardında kalan bir koca nesil olarak, ayrılsanda aramızdan fikirlerin aydınlatacak dimağlarımızı.. En Sevgili derken artık bir kez daha yaşaracak gözlerimiz..
Ruhun şâd olsun
16-11-2021
Elif Ece DoganKayıt Tarihi : 16.11.2026 22:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!