Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Usta kalem,değerli üstadımın diğer şiirlerinde olduğu gibi bu şiirindeki mükemmeliyet de kayda değer cinstendi.
Anlamlı, vurgulu, etkili ve sımsıcak bir eser.
Severek ve büyük bir keyifle okudum. (TP+Ant.)
Saygı, sevgi ve hürmetlerimi yollarım.
Nafi ÇELİK
Şair olunca usta, kalem böyle güzel yazar her
hususta.........CANDAN KUTLARIM, SEVGİLİ NİMET APEL
HANIMEFENDİYİ.........SEVGİLERİMLE........+...+
Ustalar kendilerine dokundurmalarla dolu bir şiirin geleceğini hesaba katmazlar mı acaba?
Bu soruyu düşündüm.
Şiir yazıldığına göre 'olasıdır' demek zorunda kalıyoruz.
Son dörtlük söyleyiş yönüyle Kaygusuz Abdal'ın şathiyelerinden birini çağrıştırıyor.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta