Çek bir sandalye
Sende gel yanıma otur be usta
Ben sana söyleyim sen dınle beni
Ben onu çocuğum gibi sevdim
Meğer o çoktan büyümüş
Bırakıp beni gitti be usta
Şimdi Heybemde ona dair ne varsa
Bir de ateş yaktım aşkımın tam ortasına
Bütün resımleri tek tek yaktım be usta
Çok sevince sevilirim sandım
Aslında ben bir tek ona inandım
Bu şehirde ben onun için vardım
Oda bu şehri terk et git dedi be usta
Çölde gezen mazlum oldum
Aşkından yanıp bir köz bir de kül oldum
Huzur denen mutluluğu bulurum sandım
Meğer kaderimi baştan silip o yazmış be usta
Söz:aşkın Avni karaca
Kayıt Tarihi : 10.1.2026 03:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!