Düzeni bozuk dünyanın düzünde
Yoruldu ayaklarım gitmiyor USTA
Kaybetmiş özünü kahpeler durmuyor sözde
Küstürdüler dünyaya kalmadı yaşama hevesim
Artık bu göl maya tutmuyor USTA
Akıl dediğin dibi delik bir testi
Doldu taştı artık hiçbir şeyi almıyor
Herkes sığdı dünyaya bir benim yüküm ağır bastı
Açgözlü dünya bir türlü doymuyor USTA
Aldılar canımı aheste aheste her önüne gelen ezdi
Ayakta tutan bir nefesti zalimler nefesimi kesti
Artık oturdu karaya bu gemi gitmiyor USTA...
Kayıt Tarihi : 8.09.2021 23:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!