Nedim bilmiyorum bu şiire başlarken,
Su dersem başlarım sözün bittiği yerden,
Fuzuli kadar rahat değilim yazarken,
Ya Rab! beni de kıl unutulmayan şairlerden.
İnsan hiç mi şiir yazamaz servisizken,
Gülsüz ne farkım var söyle bana Baki’den
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




peygamberimizi su diye adlandırdım
burada ki servi ve gülde yar oluyor
ab-ı hayat ise ölümsüzlük suyudur
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta