teninin kıvrımlarında kaybettim yolumu her gece
ve gözlerinin boşluğunda unuttum kim olduğumu
sesinin yumuşaklığında uyudum...
nefesinin soğuğuyla uyandım sonra, bu ölüm uykusundan
gözlerinin karasıyla bozdum ölüm orucumu
gülüşüne bandım ekmeğimi...
dudaklarının ateşinde yandım sonra, kül oldum...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta