teninin kıvrımlarında kaybettim yolumu her gece
ve gözlerinin boşluğunda unuttum kim olduğumu
sesinin yumuşaklığında uyudum...
nefesinin soğuğuyla uyandım sonra, bu ölüm uykusundan
gözlerinin karasıyla bozdum ölüm orucumu
gülüşüne bandım ekmeğimi...
dudaklarının ateşinde yandım sonra, kül oldum...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta