Yürüyordu
Bir yağmur bir Güneş'di arkadaşı
Bir de üstüne bastığı dostu ayakkabısı
Cigarası cebinde kır saçlı başı yanındaydı
Şemsiye asmıştı koluna sevdiğinin yerine
Akmıyordu tarihi çeşme Üsküdar meydanında
Düşüncelerini yokladı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta