Kör kuyuda kaldıkça, umut biter tükenir,
Çığlıklar boğazımda, sesler içerden gelir
Yalancıya alkış var, dürüstler hep gücenir
Bu milletin malını, çalanlardan usandık.
Şatafatla sarılmış, içi boş nice kafes,
Biri doyar biri aç, susuz kalmış şimdi pes,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta