vakit köklerinden sökülmüş
salkım bir söğüde benziyor
etekleriyle örtüyor
mendil sallanan o eski günleri
ve dize geliyor içimde alevlenen su
taşırıyor sonsuza
hançeri ve nehri
bu usanç mevsiminde
hiçbir şey eskisi gibi değil
ne uçsuz bucaksız gökyüzü , ne bir yankı
büyürken sessizlik her gece böyle
bir bir yığılırken yalnızlık üstüme
her şey yabancı geliyor
ruhuma artık
farkı yok yaşamanın
bir çığlıktan sanki..
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 11:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!