Hakikati unuturken bu dünyada,
Bazen eğlenceye, bazen hüzünlere dalarken.
Bazen ise sadece düşünürken bu dünyayı,
Farkına varmadan zamanın hızlı treninde ilerleriz.
Mezarlara yüzümüzü çevirmez,
Geleceği fazla düşünmez kalbimiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta