Unuttun Şiiri - Fatma Soylu

‎Karanlık gecede ışığım sendin,
‎Ruhuma yurt olan sıcak bir handın
‎Ne çabuk değiştin, ellere kandın
‎Gönlüme ettiğin nazı unuttun.
‎
‎Bir garip kuş idim sevdana konan,
‎Kendi yangınında sessizce yanan,
‎Sensiz geçen vakti kıyamet sanan,
‎Yolunu bekleyen gözü unuttun
‎
‎Geceye sığınır kırık emeller,
‎Boşluğa uzanır çaresiz eller,
‎Susar aşka dair söylenen diller
‎Maziye kazınan sözü unuttun
‎
‎Sevenin ahı göklere sığmazmış
‎Yiğit olan kimseye baş eğmezmiş.
‎Seni böyle sevdiğime değmezmiş.
‎Yokuşu aştığın düzü unuttun.
‎
‎Sanki bir cehennem, kor gibi yakış
‎Ömrümü tüketen kapkara bakış
‎Yazın ortasında bu ne biçim kış?
‎Kül ettin baharı, güzü unuttun.
‎
‎Ayrılık sözüne buldun bahane,
‎Yıkıldı kurduğumuz o sıcak hane,
‎İsterdik kızımız olsun bir tane
‎Düşünü kurduğum kızı unuttun
‎Bir yalan uğruna bizi unuttun..
‎
‎
‎