Aşk... Şiiri - Fatma Soylu

Aşk
‎Bir gülün kokusunda kaybolmak değil yalnız
‎Dikenini avuçlayıp yine de incitmemektir sevdiğini…
‎Bir ömür susuz kalıp
‎Adını dudağında zemzem diye taşımaktır..
‎Meryem olmaktır aşk..
‎Dil uzatanların taşına rağmen
‎Kalbinde tertemiz bir secde saklamak.
‎İffetin göğsünde büyütmektir en ağır yalnızlığı.
‎Yakub olmaktır aşk
‎Ayrılığın en uzun gecelerinde
‎Gözleri perde perde kapanırken bile
‎Belki gelir diyerek sabrı terk etmemek.
‎Hasretin ağırlığını
‎Bir gömleğin kokusuyla yaşamaktır
‎Hatice olmaktır aşk
‎Bir insanı herkes terk ederken
‎Ona ilk inanan olmak.
‎Yorgun bir ruhun omzuna
‎Merhametiyle gökyüzü sermektir..
‎Aşk, bir gece vakti kendi sesini unutmaktır..
‎Göğsünde büyüyen o sızıyı
‎Bir kuş tüyüymüş gibi, incitmeden taşımaktır
‎Aşk...
‎Bir seccadenin ucunda unutulmuş gözyaşıdır
‎Kimsenin görmediği bir vakitte
‎Göğe bırakılan emanet gibi…
‎Aşk...
‎Toprağa düşen bir tohumun
‎Kendi canından vazgeçip bir çiçeğe can vermesidir.
‎Bittiğin yerin aslında başladığın yer olduğunu anlamaktır.
‎Gök kubbe altında söylenmiş en eski türkü
‎Ve hiç açılmamış bir zarfın içindeki en taze mektuptur...
‎ve nihayetinde aşk
‎Vuslatı mahşere, emaneti Allah’a bırakmaktır..
‎