Yağmur boşalıyor, şimşekler çakıyor,
gök gürlemiyor, sanki haykırıyor,
elimde pardak parlıyor, hayalin yansıyor,
gözlerim ıslanıyor, içim kan ağlıyor..
Ellerim boşlukta, sanki bir el arıyor,
gözlerim ufukta, şafak soruyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta