Rüzgarın uğultulu ezgisiyle kendimden geçmek isterdim,
Unutmak isterdim tüm yaşanmışlıkları hayalimden bile kazıyarak.
Saçlarıma beyazlık düştüğü gün, yavaş yavaş öldüğümü anlamıştım.
İnsan gitmek istiyor bazen kimsenin olmadığı coğrafyalara.
Kendinden bile kaçarak uzaklaşmak istiyor istemsizce.
Ben şair olarak doğmadım ama şair olarak öleceğim.
Uzaktan uzağa okurken şiirlerimi, sana yazdığımı bileceksin.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta