Unutma Şiiri - Turgay Esen

Unutma, beni bir zamanlar çok sevdiğini
Sevgim için sana bedeller ödediğimi
Unutma,birlikte yürüdüğümüz yolları
O yolda beni yalnız bırakıp gittiğini

Kimi duygular insanın içini yakıyor
Ne gözyaşı teselli ediyor ne hayaller
Gökten ateş yağmurları yağdı üzerime
Her damlada umutlarımı bir bir yakıyor

Unutma, gelip dallarıma konarsın diye
En güzel çiçeklerimi açıp sana sundum
Sen, geceler boyu hayallerini kurduğum
Dallarımı kırıpta gittiğini unutma

Daha uyanmadan unuttuğun rüya mıydım?
Rüyalar bile biraz burukluk bırakıyor
Çiçeğim diyerek sevip bir vazoya koydun
Dalından kopan çiçeğin vazoda soluyor

Unutma, en çok terkedilmek koyar insana
Köklü bir ağaçtım dibinden kesip devirdin
Köklerim toprağa sarılı olsa ne fayda
Ağaçlar kurur devrildiği yerde, unutma..