Bir tuhafım bugün,
Yollar, insanlar, kuşlar, ağaçlar bir tuhaf.
Son demli çayımı içiyormuş gibi,
Son sigaramı yakıyormuş gibi,
En son türkümü dinliyormuş gibi...
Yaşamak bugün bir tuhaf.
’’Son nefesime kadar, minnettar olduğum insanlara’’
Hava çok soğuktu,
Aylardan Şubatmı, martmı bilmem,
Kına yakmıştı anam saçıma yollarken,
Şehit olacağımdan haberim yoktu.
Uzun namlulu bir silah gibi yalnızlık,
Bir adım atsam dışarı, göğsümden vuracak.
Odamın karanlığına gömsem ruhumu,
Ya kalbimi, ya da zamanı durduracak.
Sinema perdesine benzer hayallerimiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!