Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

ODAMDAKİLER


Odam, bir koy değil ama,
Sanki, siyah bir deniz var;
Gece gündüz, hiç habersiz

İnsan kopyalayabildiniz.
Protez organlar imal ettiniz.
Belki, kalbin ve ciğerin bile
Sun'isini yapabilirsiniz.
Fakat siz
Hiç 'gönül' yaratabilir misiniz? ...

PANORAMA

Öyle garip bir zaman ki,
'zaman' değil, bu 'zamane',
Her şey akıl karıştırıyor;
Bülbül, ısırgan otuna âşık,

VAHŞİ BATI

Gariplerin son damla kanını emmek için
Bin türlü hile, düzen... Ne aşağılık niyet...
Aç ve öksüz çocuklar, ateş, kan, ölüm... N'için?
Mâsum topluluklara ödettirilen diyet...

ŞANLI Urfa,
KAHRAMAN Maraş,
GAZİ Antep
ve ŞEHİT İstanbul...
...........

Vuslatınla hayatsın, firkatinle ecelsin,
Gönlümü, yüreğimi, ömrümü verdim sana.
Gülüşünle mest eder, bakışınla üzersin,
Tükendim, bittim artık! Duysana, anlasana;
Boşunadır feryadım, sen,duymazsın, gidersin...
'Bir ihtimâl daha var; o da ölmek mi dersin?

Bîr sevdâdan hâtırâdır, benle hemdem kederim,
Bir tesellî umdu gönül, şimdi târumâr oldu,
Yine firkat, yine hicran, yine hüsrân kaderim,
Bir kıvılcım düştü derken, o, serâpâ nâr oldu;

'Ayrı düştüm sevdiğimden, dünya bana dâr oldu,

Dünyanın bütün kara kedileri
Aramızdan geçip ayırsalar da bizi,
İki zıt kutupta olsak bile ne çıkar?
Düşünsene,
Nasıl çeker birbirini zıt kutuplar...

Yaşamda, eğriler veya doğrular boyunca
Özgürce dolaşmak varken,
Bin dairenin merkezindeyim ben...

(1956)

Ne ister ki ölüm bizden?
Ne hanımız, hamamımız, ne topumuz, tüfeğimiz var.
Yine da sevinçliyiz yaşamaktan yana,
Çok ağrımadıkça başımız
Ve çok yüklenmedikçe kader üstümüze
Hep, şükretmişiz halimize...