Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Ünal Beşkese

Nazlı kelebeğimsin, gel, sinemde uçuver
Beyaz bir zambak gibi, kollarımda açıver.
Sana gönül dolusu bir sevgim var gönlümde,
Daya dudaklarını, dudağımdan içiver...

Gül yüzlüm, gül yüzüme, gülsün benim de yüzüm,

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Senin sevdân bir romandır, kısım kısım, bölüm bölüm,
Bazen huzur ve mutluluk, bazen hüzün, hattâ zulüm.
Yaşadığım bir masaldı senle dolmak, senle olmak,
Seni sevmektir yaşamak, yokluğunsa, bana ölüm.

Dudakların gül yaprağı, gamzelerin gonca gonca,

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Benim bir sevgilim var;
Bir damla olup geliverir gözlerime, özledikçe
Sigaramın dumanında tüter,
Ciğerlerime siner soluklarımla,
Damarlarımda ateş gibi yanar;
Öyle bir sevgilim var....

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Kim demiş ayrı düştüğümü gözlerinizden,
Aynı mehtabı paylaştıkça
Ayrı sahillerinde olsa da, aynı denizden.

Savurdukça rüzgâr o kızıl saçlarınızı,
Yıldızları sarhoş eden kokunuz sindikçe geceye,

Devamını Oku
Ünal Beşkese

'Artık içme''diyorsun...Haklısın, biliyorum;
Dilim yalpalamaya başlıyor yavaş yavaş...
..........
Bırak, sarhoş olayım; ayık gitmiyor bu yaş...

Bırak, dalıp gideyim taa kırk yıl gerilere;

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Bir mektubum ben
Sana gelen;
Hiç duyulmamış sözlerle,
Hiç yaşanmamış bir sevgi anlatan,
Pembe parşömenlere îtinayla yazılmış
Ve.....

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Öyle bir yalancı yâre düşmüşüm;
Yaptığı başkadır sözüyse başka,
Kalsam mı, gitsem mi? ben de şaşmışım;
Kaşı başka oynar, gözüyse başka...

Kalemi bir yalan, dili bir başka,

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Serilmiş, bir hüzün yorganı gibi,
Sonbaharın yorgun topraklarında,
Yaşamın ilâhi yasası gizli,
O,sararmış çınar yapraklarında.

Tanrıya açılmış eller gibidir,

Devamını Oku
Ünal Beşkese

KÂHKEŞÂNIM

Gözlerin, gözlerime fer verir, rahşân eyler,
Ellerin, ellerime can verir, zîşân eyler.
Senle olmak, gönlümün çerağan zamanıdır,
Sensizlik bir firak ki, beni perîşân eyler...

Devamını Oku
Ünal Beşkese

Tükendi fasl-ı bahar, sevdâ; dem-i hazanda,
Firak düştü muhabbete, şimdi sazı şer aldı.
Dîde giryan, dil pür üryan...Kader böyle yazanda; .
Yüreğimde ne bir arzu, ne yanmadık bir yer kaldı..

'Ne dökmek istesem yaş var, ne çeşmânımda fer kaldı,

Devamını Oku