Umutsuzluk Şiiri - Kübra Yılmaz

Kübra Yılmaz
4

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Umutsuzluk

Gökyüzü, seyir hâlinde
Sitem ediyor insanlara
Güneş desen, bağrı yanık
Isıtamadığından yakınıyor.
Bulutlara kadar çıkan hayaller
Birden toza toprağa karışıyor.

Ay, kendisini izleyen çocuğun olmayışını seziyor.
Kırgın kırgın, izliyor insanları
Değişiyor herkes, her şey
Bulunmuyor kimse olduğu yerde

Tüm gezegen çığlık çığlığa..
Kelimelerin sancısı, kurumuş dudağımda.
Çıkmıyor dışarı
Galat etmek korkusuyla.

Yutkunmak çare değil.
Hayır, hayır
Bilhassa unutmak çare
Büsbütün, tamamıyle
Unutmak her şeyi

Ben, gökyüzüne hasret
İnsanlığa hasret
Anlaşılmaya hasret
Beklemekteyim.
Bunca hâl bilmezin arasında
Saadeti düşlemekteyim.

Kübra Yılmaz
Kayıt Tarihi : 22.2.2021 22:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ömer Duru
    Ömer Duru

    Çok güzeldi

    Tebrik ederim

  • Cevap Yaz
  • Ahmet Durgut
    Ahmet Durgut

    Çıktık bir yola, yolumuz edebiyat...
    Edebiyatın bir dalında açmak için çiçek.;
    Şair olduk, ilhamımız yol "bal" naat...
    Arıların kovanlarında dolmak için petek...!
    Sizi de aramızda görmekten gurur duyduk kardeş.
    Tebrik ederim sn Kübra YILMAZ hanımefendi
    Saygılar sunarım...esen kalınız her daim.

  • Cevap Yaz
  • Ömer Duru
    Ömer Duru

    gökyüzüne hasret
    İnsanlığa hasret
    Anlaşılmaya hasret
    Beklemekteyim.

    Hasretin tanımı sanki
    Kutluyorum

  • Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (3)