Ay yine o aynı ay'dı işte parlıyordu,
Sanki içimdeki umut ışığını çalmıştı, parlıyordu.
Parlıyordu yalnızlığın verdiği hüzne inat,
Parlıyordu tan vakti uyuyanlara inat.
Koluma gölgesi düşüyordu nispet edercesine,
Sanki o gölge iletişim kaynağımdı sevgiliyle.
Ay, sadece nispet ettiğini sanıyordu kendince
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta