Bir çılgınlık yapıp da bir gün gelsem kapına,
Davet eder misin, bir kahvenin bir günlük hatırına,
Konuşmadan baksam gözlerine, bir pişirimlik de olsa,
O bakışların kırk yıl hatırı kalır, seni yaşarım umutlarla…
Tutsam ellerini, küçük bir buse kondursam yanağına,
Ayrılırken sokağından, perde aralığından baksan bana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta