Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bakarken boş boş uzaklara
Anamın saçları gelir düşüme
Belik belik
Bir ömür yaşıyoruz biz cebi delik
Halende çekiyoruz nefes nefes
Adı yaşamak olan bu hardan
Benim olmasa bile
Gözlerimin alacağı var gökteki yıldızlardan...
Çok akıcı bir anlatımdı..kaleminize sağlık..
Saygılarımla
İ.Topyan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta