Umut Gürses Şiirleri - Şair Umut Gürses

Ben seyyidim diye kendin översin
Gittiğin yollara yol mu diyorsun
Türlü türlü gelip haller güdersin
Bulunduğun hale hal mi diyorsun

Ceddinin yolunu terk edip gittin

Bir Mana Sundular Alda iç deyi,
Erenler Çeşminden alda saç deyi,
Dünya Üzerinden gelde geç deyi,
Muhammed Ali'den Böyle Sunuldu,

Fatıma Gözünden Döktü ol yaşı,

Muhammed Ali'den dönmüş yönünü
Baktım ki kanatsız uçar pezevenk
Görecek elbette bizden gününü
Cevabı verince kaçar pezevenk

İkrara gücü yok kıvırır durur

Muhammed Ali'den katre döküldü
Birinci Hasan'a değdi nur oldu
İkinci Hüseyn'den yere ekildi
Kerbela çiçeği gelincik kaldı

Üçüncü katrede Zeynel'de İman

Esmaül Hüsnana kurban olurum
Çok şükür bu handa seni bilmişim
Kul ettin kendine Hayran olurum
Çok şükür Allah'ım seni bilmişim

Bend oldum Resule Muhammed başım

Men Aref İlmine Gönül verenler
Buldular Bu demde Şah-ı Merdanı
Zikredip Tevhid'i ,Hakk'ı görenler,
Dediler Bu Hale Kırklar Erkanı,

Meydanda Sıtk ile Semah Döndüler

Muhammed Ali'nin diktiği fidan,
Yeşerdi Pir Hacı Bektaş Diyerek,
Kaldırdı perdeyi kalmadı güman,
Gözüktü Er Hacı Bektaş diyerek,

And ettik Allah'a dönülmez yoldan,

Muhammed Ali'nin gülleri açtı
Bülbül çoşa geldi figana düştü
Hasan Hüseyn'imin nurunu saçtı
İnci gevher mercan meydana düştü

Zeynel'in kelamı yazıldı göğe

Muhammed Ali'ye Bağlı Başımız,
Ulu Mahşer Günü Seyranımız Var,
Erenler Yoluna Kaynar Aşımız,
Hacı Bektaş Veli Cananımız Var,

Hasan'la Hüseyin Gül Oldu Açtı,