revamı beni böyle kurşunlamak derinden
ruhum bakamaz oldu güllere kederinden
revamı içimde soluklanan kuşların
kırmak kanatlarını
sonrada bakmaksızın arkaya bir defa
bırakıp adım adım istihza tohumları
bu zamansız şairi incitmek reva mıdır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hocam çok güzel şiirler, size bu satırları yazdıran neydi?
GERÇEKTEN ÇOK YÜREKTEN YAZILMIŞ ŞİİRLERİNİZDEN. BEN ŞİMDİ İSMİNİ TAM OLARAK HATIRLAYAMADIM AMMA LİSEDE ŞİİR OKUMA YARIMASINDA SİZİN ŞİİRLERİNİZDE BİRİYLE OKULUMDA ŞİİR YARIŞMASINDA BİRİNCİ OLMUŞTUM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta