Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Unuttu o çoktan kokunu
Dudağındaki soluğunu....olsun, beni hala ısıtıyorsa o an, buğulanıyorsa gözlerim, mutlu ediyorsa hayalı, varlığı varsa içimde sarmışsa beni büsbütün,
ışkalındeysem fiilen, tütüyorsa tütünümde saçları,var'ı benimse aşkın, kendisi mahrum kalır.gitsin.
Şiir güzeldi tebrikler
Umutlar olmasa,ayrılıklara dayanılmaz.Çok işlenen,evrensel bir konu;ayrılık,
hasret ve umut.Duygu ,konu bütünlüğü güzel,yalın bir ifade..Kutluyorum.Sevgilerimle..
Unuttu o çoktan kokunu
Dudağındaki soluğunu
özlem ve sevgi.....
dizelerrde can bulmuş...
tebrikler
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta