umutsuzluğumun son doruğında üzgün hallerim yine başımda uçuşuyor
yanlızlık acısının kavramını bilmez insanlar sayesinde içimde yeşeriyor
bir bakıma ögrenme derken bir bakıma bir yıkım ve azap oluyor
umut işte herşeyi güzel tadında ve yerinde istemek için direniyor
hırsım doruklarda ama hümanist duyguların en başında yüzüyorken
kapitalizmin pençesinde kendini esirleştirmiş soylu zannedenler
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta