Umutmam Gerek Şiiri - Ahmet Genç 2

Bir ömrüm gurbette yaşamış gibi,
Kaybettiklerim bir bir gözümden geçiyor.
Sahilde seni beklerken martılara attığım simit arası umutlarımı,
Hayallerimi martılar dilek gibi sahiplerine götürdü.
​Artık ne kendimi dinliyorum,
Ne sahildeki martıları,
Ne de yoldan gelip geçenleri.
​Sevdiklerimi sorarsan;
Kimi kara toprağı seçti,
Kimi bekarlık sultanlığı,
Kimi de kendi kendinden kaçtı.
​Biz de böyle aylak aylak martılarla, denizle,
Olmazsa denizlerdeki medcezirle uğraşır olduk.
Olanla olacakları unutmam gerek.
​Dinlemez oldum artık hayatı,
Biraz da hayat beni dinlesin diye...
​
​