Umudum kayboldu, yiğidim, umudum.
Şu dağların ardında olabilir mi umut?
Umutsuz yaşamak çok zor!
Kim aldı, kim sakladı umudumu?
Umutsuz yaşanabilir mi, evlat?
Bu mümkün mü?
Şimdi, ben umutsuz; umut bensiz!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsan hayalleriyle yaşar...
Umud fakirin ekmeği
Şiir harika
Kutlarım
Teşekkürler üstadım.
Bol sağlık, umut dolu yarınlar diler, saygılar sunarım.
Selam, dua ve muhabbet'le...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta