Umut Şiiri - Hudayi Nabit

Hudayi Nabit
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Umut

hudayi nabittir,
her mevsim yeşerir çilekeş umutlarım.
kendimden bile gizlerim gerçekleri
acı her daim katığım,
yalnızlık hep gölgeliğimdir benim.

Zihnim karmakarışık,
gönül çöplüğüme yığdım boş hayalleri...
kıymeti yoktur tenekeden vaatlerimin,
rüzgarın esse dağılırım sağa sola,
beni en iyi sen anlarsın...

yok mudur kıymeti bir tüy ağırlığınca hislerimin?
yüreğimin çarpması yetmez mi senin adınla?
senin gözünde ne kadar yokum kim bilir?

Boş boş bakmak uzaklara...
bir sigara yakmak tükenmişliklere...
kurşun sıkmak yaşanmamış güzelliklere...
ve bir nefeste söyleyememek adını,
namını,
vicdansızlığını.
hep seni sevmenin serinliğindendir...

Ve en güzel duayı sana saklamaktır,
kanatsan da katran karası ellerimi.
Halep kadar viran olsam diner mi öfken?
bu bekleyiş yürekte mi biter yoksa mezarda mı?

Toprak kokusu gelir tükendiğinde,
dalgalar çığlıkları sürükler,
kalleşleri görürsün bıçağın aynasından,
ciğerinden sökemezsin korkusunu ayrılığın,
iliklerine işlemiştir sevgisizlik.
tebessüm edersin bilirim,
köpük köpük akınca kurbanının kanı.

Boğazında yağlı bir ilmek gibi,
kanatırken bir zülfikar gibi,
kendi kulağında yankılarınken nabzın,
karıncalanınca düşlediklerin,
yastığın soğuk tarafıyla mühürlersin hararetini...

Bakmaya kıyamadığın,
kıysa da eli titremeden sana,
lime lime etse kör bıçakla yüreğini,
tüm şarjörü boşaltsa da ciğerinin akına karasına,
sımsıkı sarılmak istersin celladına...

Hudayi Nabit
Kayıt Tarihi : 30.12.2016 22:42:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!