Karanlık çöksede, sönmez bu ışık,
Gönlümün içinde yollar karışık.
Kaderle küs değil, ruhum barışık,
Elinle itipte, umuduma dokunma.
Fırtına kopsada, sarsılmaz dalım,
Kışın ortasında bahardır halim.
Sükûta bürünmüş dursada dilim,
Sessiz çığlığıma, umuduma dokunma.
Güneşi bekleyen bir tomurcuk var,
Yıkılan gönlümde gizli bir diyar.
Dünya olsa bile koskaca bir dar,
Geniş halime, umuduma dokunma.
Kanadım kırıkda olsa uçarım,
Kendi küllerimden her gün doğarım.
Ben bu deryalarda sonsuz vakarım,
Kutsal sancıma bak, umuduma dokunma.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 18:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!