Umudum Sen Şiiri - Zahir Sofuoğlu

Nisan yağmurlarında ıslanıyorum yine tuhaftır
Bugün Arısu yollarında ıslandım çiselerken yağmur, hasretle dolan bağrıma,
İçimde yemyeşil dallar kırılır,
Sensizlik boğar beni hüzünlü bir gecede
Bir bardak çay içinde kaybolurum
Elimde yazılı ismin yüreğime kazılmış
Sevgin Süphan dağına çıkıp deniz manzarasının tadında,
Güneşin batışını seyrederken adını güneşe yazdım,
Seninle beraber güzel günlerim doğsun diye...
İlkbaharda zemheriyi giymek senden uzak olmak kadar zor olsada,
ben ilkbahar demiştim sana,
Sen sonbaharım oldun.
Yürüdü topal rüzgâr kanatları kırıldı,
Akbulutlu sabahım, sen benim çöl yağmurum, serabım bense sana hasret kum tanesi,
Her ne kadar zor olsada,
hasret bir umut,
Hasret dağını parçalamaya yetiyor.
Hele bir de umudum...
Hele bir de umudum doğan bir güneş kadar taze,
Saf sular kadar berrak,
Açan çiçekler kadar güzelse,
UMUDUM SEN!...

Şimdi burda olsaydın
güneş saçlarında kaybolsam,
Güzel gözlerinde hayatı bulsam
Başımı dizlerine koyup uyusaydım
Bir daha uyanmamacasına,
Bir daha kopmamacasına,
Sana sarılsam,
Öpsem gözlerini, dağıtsam hüzünleri,
Ve sende hayat bulsam!...

Zahir Sofuoğlu
19 Ocak 2004