Umuda Kandım Şiiri - İsmail Ökkeş Polat

Dünyaya geldiğim o günden sonra
Bitmedi gözümden sel gibi yaşım
Saymakla bitmiyor sırtımda yara
İsyanım kendime dostlara kandım

Yüzüme gülerken hayatta şansım
Tersine dönüyor nedense bahtım
Yıkılmaz sandığım yıkıldı tahtım
İsyanım kendime umuda kandım

Her yerim sızlıyor söyle meyleyim
Karaya oturmuş gemi gibiyim
Dokunsan batacak bitik haldeyim
İsyanım kendime limana kandım