Ümraniye Şiiri - Cemalettin Turan

ÜMRANİYE
(Ümrandan Medeniyete)

Ümraniye’nin adı, ümrandan gelir,
Medeniyet ufkunda şânla yükselir.

Bir zaman Yalnız Selvi derlerdi sana,
Nice insan kavuştu sıcak yuvana.

Dostluğun, kardeşliğin otağı sensin,
Huzur dolu yaşamın durağı sensin.

Üsküdar’ın bağrında yükselen diyâr,
Havasıyla suyuyla dört mevsim bahâr.

Göç edenler bu yurtta yuvalar kurdu,
Sevgiyle, vefâ ile yan yana durdu.

Her nesilden insanı işinde mâhir,
Pırıl pırıl, tertemiz, pür ü pâk şehir.

Dün bir köydün, bugünse gözde bir belde,
Nice umut yeşerdi bu güzel yerde.

Her sokakta geçmişin izleri yaşar,
Gönüllerde sevgiler çağlayıp taşar.

Adın gibi bayındır yarının olsun,
Her yeni gün bağrına bereket dolsun.

NOT: Bu şiir Sayın Hüseyin İpek tarafından bestelenmek üzere alınmıştır.