Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Babasının o koluyla karnı arasına sığınıp, kısacık yol sohbetlerinde manilerle anlaşan, hayatının en değerli şeyi olan şiiri, en değer verdiği kişiyle yücelten, Zarifoğlu'nun kimiliği olmuş, bana ise ancak yokluğumu betimler nitelikte bir kelimeyle,ve en kısaca Ac(i)z'ım..
