Her dem ağlar gökteki matem yüklü bulut
İtiraz edemez, bekleyemez bir umut
Sen ıslanınca yağmur yağıyor sanırsın
Yağmur dinse, güneş açsa diye bakarsın
Halbuki bilemezsin bulut kan ağlıyor
Ki dinmez yeryüzünde kaldıkça tek bir kor
Kor demek, değil fakirin evinde ocak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta