Şu sararan vefasız ufuklara
Bir gün doğacak ümitle beklenen
Çiçekleri solmuş kül ovalara
Bir gün esecek ümitle beklenen.
Geçit vermeyen kepirli dağlara
Tellerle örülmüş tozlu yollara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Diz üstü düşecek bütün yüzsüzler ... evet elbet bir gün.. ba_arilar
Hiç bıkmadan, yakarak günahı
Yıldırmasın seni geçmişin ahı
Bakmışsın, serin bir cuma sabahı
Bir gün gelecek ümitle beklenen.
sevrek beğenerek okudum kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta