Ümit Tuna Şiirleri - Şair Ümit Tuna

Çekilmez dert bu ayrılık,
Bitmez tükenmez bir saçmalık,
Her gece beni uçuruma iten karanlık,
Ayrılık inanmak istemediğim gerçek.

Her gün bekleyip,

Seviyorum ulan seni,
Yağan her kar tanesi hatırlatıyor bana seni,
Özledim galiba ben seni,
Yok yok ben kesin seviyorum seni.

Her taraf bembeyaz kar,

Şimdi çok daha iyi anlıyorum seni,
Beni hiç sevmediğini,
Bana hiç yürekten seni seviyorum demediğini,
Çok daha iyi anlıyorum artık seni,
Baştan sona yalan olan sevgini.

Dünyada tek dileğim,
Mahşere kadar son sevdiğim,
Sensin benim,
Yaşama sebebimsin,
Gözlerimden düşen yaşlara tek nedensin.

Anladım ki ben senle mutluyum,
Gelecekten umutluyum,
Ah bir bilsen ne dilekler tuttum,
Yollarına güller serdim durdum.

Yalnız kaldığım her gece de,

Alışmak mı zor acaba yokluğuna,
Yoksa yokluğunun acısına katlanmak mı?
Bilmiyorum hangisi zor ama,
Bildiğim bir şey var seni sevdiğim.

Beklediğim tek kişi var sen,

Neydi benim günahım,
Önceki aşklarımın ahınımı aldım?
Neydi benim günahım,
Yalnızlıkla baş başa kaldım.

Her an seni özlüyorum,

Seni seviyorum,
Durmadan ismini söylüyorum,
Gözlerini hayal edip duruyorum,
Sıcacık ellerini özlüyorum.

Gül yüzüne bakmaya doyamıyorum,

Yüreğimde ki tek acı,
Kalbimde ki tek sancı,
Durup durup içimi acıtan tutku,
Neydi bu?

Amansızca yakalandığım aşk mı?

Görmek bile istemiyor artık beni,
Beni gördüğü gibi girdi içeri,
Kapattı kapıyı,
Çekti perdeyi,
Görmek bile istemiyor artık beni.