ÇIKAR DÜNYASI
Ne merhamet kalmış ne de bir vicdan
Hayır, gelmez artık hiçbir dostluktan
Güven duyulmuyor uzak yakından
Çıkarsız yabana atarlar seni.
Rüzgârın estiğinde bir yürekli insan duruyordu,
Dürüst merhametli kalbi güzel adam bekliyordu.
Güçlü, aslan yüreği olan bir insandı,
Gözlerin içiyle anlardı derdini ve sıkıntını.
GEÇİNMEK ATEŞTEN PAHASI
Akşam olur dolar Pazar yerleri
Doluşur her semtin hep garipleri
Bulursa toplarlar artık çöpleri
Geçinmek ateşten pahastır şimdi.
Kim ölmüş kim kalmış fani dünyada.
Ne haldedir fakir sormaz mı insan.
Yetişip imdada baksan feryada.
Ne haldedir yetim sormaz mı insan.
Anam gül gibidir her mevsim açıktır, sanki sonbahar,
Gönül bahçesi dopdoludur, sevgisinin rengi gül nar,
Ahvalimizin en zor durumunda bile, gönlümüzde yar,
Gül çiçektir solar bir gün, anamsa gönlüde daima yaşar.
Bu dünya harap olmuş.
Her yeri zalim dolmuş.
Kime dostum dediysem.
Vicdanları yok olmuş.
Sen gidince gülüm dağlar ağladı
Güneş doğmaz artık neden böyledir
Hasret yüreğimi yakıp dağladı
Güller açmaz bağım neden böyledir.
Sevmek seninle güzeldi, güzeli sevdim
Kalbim sende kaldı sevgili yârim
Maşuktum gözlerine tutsak kaldım
Nerede bir garip fakir görürsem
Bilki günahları sorulur benden
Garibi yetimi eğer görmesem
Bilki veballeri sorulur benden
Gece gündüz hiç durmadan,
Çalışırsın hiç bıkmadan.
Kim götürmüş para maldanı
Bakta bir gör insanoğlu.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!