Rüya Şiiri - Şaban Kara

Ne güzeldin ne güzeldi beraberdik güya
Sanki çiçekli dallar uzayıp değmişti suya
Bir sevinçle açtım gözlerimi baktım karanlık
Ama içime işlendi sende ki o efsunlu aydınlık
Sevgiden hasretten örülmüş bir rüya
Ne güzeldin ne güzeldi beraberdik güya

Bilgiden ve kibirden uzaktı gözlerin
İnce çıtalar gibi mahçup ve kırılgan ellerin
Sessizce tebessümle kalbi bir bollukla
Baktın gözlerime kamaşan bir durulukla
Ahh çektim içimden yıllar kadar öteden
Sanki güneş doğdu namlı yedi tepeden

Birden atlılar üşüştü şehrin sokaklarına
Firak işlenmişti kara sancaklarına
Düşler yitirir efsununu ilahi gerçekle
Bilmem düşüme niye girdin hangi gerekçeyle
Hudutlar geçilir kalplerde duygu, sinede rüya
Çiçeklerle su üstüne işlendi bir hülya...