Bir ilkbahar günü,her yer yeşil tek kuru ağaç o ulu çınar.
Su alamamış,vakit tamam,yanı başın da gürlese de koca pınar.
Şimdi belkide eski günleri yad ediyor,yada geride kalmış bir çok anılar.
Sağında solunda kurulmuş salıncaklar,kollarında sayısız sallanan çocuklar.
Kuruyup kalsa da hala eski heybeti var,o yaşlı,asırlık,iri gövdesinde.
Koyun,kuzu,bir çok çoban dinlenmiş,soluk almış bu ulu çınarın gölgesinde.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta