Bir ilkbahar günü,her yer yeşil tek kuru ağaç o ulu çınar.
Su alamamış,vakit tamam,yanı başın da gürlese de koca pınar.
Şimdi belkide eski günleri yad ediyor,yada geride kalmış bir çok anılar.
Sağında solunda kurulmuş salıncaklar,kollarında sayısız sallanan çocuklar.
Kuruyup kalsa da hala eski heybeti var,o yaşlı,asırlık,iri gövdesinde.
Koyun,kuzu,bir çok çoban dinlenmiş,soluk almış bu ulu çınarın gölgesinde.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta