Ülke dediğin
haritadan ibaret değildir
sınır çizgileriyle değil
insanının içindeki ışıkla yaşar
Bir sınıfta başlar her şey
tozlu bir kara tahtada
bir öğretmenin sabrında
bir çocuğun gözlerindeki merakta
Kurtuluş
yüksek sesli nutuklarda değil
sessizce açılan kitap sayfalarındadır
kalem tutan ellerdedir
yanlış yapmaktan korkmayanlarda
Kamusal terbiye dediğin
birbirine bakarken
saygıyı eksik etmemektir
yolda yürürken
bir başkasının hakkını çiğnememektir
görmediğin birinin bile
hakkını gözetmektir
Ve çalışkanlık…
güneş doğmadan uyananların
yorulsa da vazgeçmeyenlerin
“daha iyisi mümkün” diyenlerin
sessiz inadıdır
Bir ülke
ne kadar bina diktiğiyle değil
ne kadar insan yetiştirdiğiyle büyür
Eğer bir gün
çocuklar daha iyi sorular soruyorsa
gençler emeğe inanıyorsa
insanlar birbirine insan gibi davranıyorsa
işte o gün
kurtuluş gelmiştir
ne bir zafer marşıyla
ne bir bayrak töreniyle
sadece
iyi yetişmiş bir neslin
sessiz ama sarsılmaz adımlarıyla.
Muhsin yener
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta