Şurası derdin,
dünyaya ilk bulaştığım yer.
yeryüzünün çizgileri yüzüne bulaşınca
öpmem gereken yerleri bilirdim.
yağmur da çatlağını kapatmayı.
şimdi anlıyorum;
yaşamak, yanında olabilmekti.
geceler baygınlık,
sabahlar aydınlık geçirir;
birlikte olabilmenin çaresini bulurduk..
bulurdun.
seni hep yanımda bulurdum..
birlikte susmayı öğrendiğimiz o dert yerli yerinde.
şimdi olsaydın,
olsaydın, olmazdı dediğim şeyler
canımdan ruhuma sürmekte.
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 01:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!