Ukte Şiiri - Selahattin Koca

Yazdıkça yüküm hafifler sandım,
Üst üste bindi dertler, sabır azaldı.
Eskiden sadece gelmeni umardım;
Sensizlik şimdi kalemimde nazarlık.
​
Aman nazar değmesin, ona muhtacım.
Yokluğu da olsa, onun bir parçası...
Canımı sıkıyor da gelmeyecek olması;
Beni hayatta tutuyor, bilmiyorum nasıl.
​
Çözemediğim bir hata var bu işte;
Senin için ettiğim dualarım hep içten.
Görmüyorsun ama sarpa sardı işler;
Nasıl kalbe uğramazsın, açıkken tüm girişler?
​
Belki yolun şaştı, belki sınırı aştın...
Telafisi vardır elbet, nihayetinde aşktır.
Bir şekilde toparlarız, ömrüme dahil ol da
Kalan sayılı günlerimi bu hüzünden saptır.
​
Zaman dedikleri, çetin bir sınav;
Uğruna harcanacak bir ömre sığar.
Boşa heba etme bunu, değeriyle kullan;
Yalnız taşınmaz bu yük, gel benimle sınan.
​
Birlikten aşk doğar, yarınlara umut olur.
Yazamazsam seni, elbet diyecekler: "Unut onu."
Bir şey bilmesem de gönül yolunu bulur;
Sana aç bir şairim, yok ilhamın sonu.
​
Tanınmaz bir hâle düştüm, iyi mi?
Sen de görsen diyeceksin: "Bu kim, neyin nesidir?"
Derdi aşk olanın dili acıyla bilenir;
Gören şaşar kalır, hâli dertle demlenir.
​
Eve kapandım, bakışları hissedip;
Sensizlik nasılmış bilmesinler istedim.
Belki görenin bitecek aşka dair hisleri;
İtibarı sarsılırsa, hiç uğramaz hislenip.
​
Bir ihtimalin düşüne yattım;
Uykumda hafifledim, yüküm azaldı.
İnsan mutlu olmak için rüyalarda yaşar mı?
Sabah olmak üzere, vakit daraldı.
​
Bu gece uğramadın, ne acı!
Başka nereye sığınacaksın rüyalarımdan kaçıp?
Orada seninle buluşabiliyorken,
Yokluğuna mı bakayım gözlerimi açıp?
​
Karanlıkla bir oldum ışıksızlıktan;
Güneşe perde çektim, buraya hiç ışık sızmaz.
Neredeyim bilmiyorum, kafam karışık da;
Bildiğim tek bir şey var: Hiç aklımdan çıkmaz.
​
Bana öğrettiği bu meziyet zahmetli;
Unutmak için çok çaba sarf ettim.
Madem hiç çıkmayacaksın aklımdan,
Risk alıp seni dünyaya nakşettim.
​
Belki tabiatın ruhuna sahip olurum,
Seni yazmak için ekip milyon aşk tohumu...
Adın kök salar, dalların göğe savrulur;
Dünyanın oksijene ihtiyacı son bulur.
​
Çok yazık, yok olacak gözlerimin önünde;
Ayrılık tüketecek aşkı her yönüyle.
Kendi sonunu hazırlayan bir vefasızım, haliyle;
Bırak, bu düğüm kalsın benimle!