Ayaklarım neden gelmez benimle.
Aklım neden hükmetmez.
Bu zorluğu, kalbim peydahladı.
Sevmek denen yükü,
Acıdan ağrıyor da her yanım
Bilmez bırakmayı.
Umursamaz bu halimi.
Acımadı, bana kof yürekler.
Ağladım hıncımdan zayıflık bildiler.
Başım hiç bu kadar ezilmemişti,
Ben gençliğimde güneşe duyururdum sesimi.
Taştan yürekler bile erirdi,
Karşısında dururken sözlerimin.
Uğultular duyulmazdı hiç bu kadar.
Varsın dedim bilmem kaç yıl kaç mevsim.
Sahibi olamadım hiçbir sesin.
Ben konuşmadan hep susturuldum.
Şimdi yayıyorum durmadan.
Resmediyorum ukdemi,
Güle, ağaca bir de gök yüzüne.
Kenan GEZİCİ 15/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!