Ukala gecenin karanlığındayım, ışıklar üşüyordu,
Derin bir sessizlik, yalnız gözlerinde...
Yan masadasın, bakışların kaçamak,
Kuru ayaz işliyor iliklerime, yarın yok...
Nefesin kulaklarımda, kalp atışlarını duyuyorum,
Yazda mıyız, kışta mı, belli değil.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben bu duyguyu çocukken düşümde yaşamıştım sanki. düşlere tercüman olan şair. yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta